Ervaringen

Ervaringen

Waterwonen
”..liggen hier legaal, dat wil zeggen met toestemming van de gemeente…” Voor de vierde keer vandaag hoor ik precies dit stukje tekst uit een rondvaartboot klinken. En als ik opkijk zie ik ook telkens weer een zelfde rij hoofden naar me kijken en enkele handjes naar me zwaaien.
Vandaag zwaai ik niet terug. Ik heb mijn beide handen nodig; een om mee te werken en een om me aan het gangboord van ons schip, balancerend op de rand van ons werkbootje, in evenwicht te houden.

”Wat zullen we schuren, zeven dagen lang, wat zullen we schuren, niet alleen” Vanuit een langsvarend bootje word ik door een paar stoere jongens luid toegezongen. Nou, zeven dagen zal dit schuren niet duren, maar 27 meter schip is wel erg veel staal en ik merk dat ik maar heel langzaam richting voorpunt kom. Even pauze maar en iets eten en drinken.
Bij de eerste hap van mijn broodje komt er een familie meerkoet, met hun grote platte voeten half rennend half fladderend, over het water aangesneld. En krijsen dat ze doen! Ik geef ze snel wat brood. Maar daar komen nog veel meer van die beesten op af, en allemaal krijsen ze! Een eenden paar dat aan komt zwemmen wordt bruut verjaagd, delen daar doen ze niet aan. Ik ben gelukkig uitgegeten, de koeten zwemmen verder en ik kan weer aan de slag.

”Je moet een roller gebruiken, gaat véél sneller”” is de raad die een schipper mij toe roept “en morgen veel minder spierpijn” voegt hij er vrolijk aan toe.
Maar ja, een roller past niet tussen de rand van het gangboord, en voor onder de ronde afwerkrand langs het dek heb ik daar ook niets aan. Ik bedank de schipper voor zijn raad en doop mijn bokkenpoot nog eens diep in de pot met menie. Ik kwast achter elk randje, in alle hoekjes en gaten om daarna mijn kwast in lange slagen over het staal van de opbouw uit te strijken. Ik vind het eigenlijk wel een leuke klus om te doen. Lekker buiten bezig zijn, lekker zweten in de zon. En kennismaken met al wat leeft en langskomt op die prachtige gracht waar ik nu woon. Als ik naar het resultaat van mijn werk kijk voel ik een intense tevredenheid en voldoening. En daar komt het eind dan toch in zicht, de voorpunt.